Nieuws

Binnenkort een verslag hiervan. De foto's kun je alvast hier bekijken.

Het weekend van 26/27 juli in Antwerpen geweest. Weer grote delen te voet verkend en herinneringen opgehaald van ons vorige tripje in 2006. Voornamelijk beelden van het vernieuwde CS geschoten, aangevuld met wat andere foto's. Hier een kleine selectie.

Het moest een keer gebeuren, mijn eerste trip naar Scandinavië. Hier alvast beelden van Finland. Aan het verslag en de serie van Zweden wordt nog gewerkt.

Ook ditmaal stond ons foto-uitje in het teken van kolen en staal. In de directe omgeving van Dortmund ligt het voormalige mijnbouwcomplex Zeche Zollern II/IV, gebouwd tussen 1898-1904, en een prachtig voorbeeld van industrie-architectuur en baksteengotiek. De machinehal (helaas die dag gesloten) heeft een fraaie ingang met Jugendstilmotieven. De mijn werd in 1966 stilgelegd, 3 jaar later kreeg deze Zeche als eerste een beschermde status en werd zodoende pionier op het gebied van industriële monumentenzorg in Duitsland.

Tegenwoordig zit er in het gerestaureerde complex het Westfälisches Industriemuseum, dat als museum voor industriële cultuur het leven in en om de mijnen toont.

Later die dag verlaten we Bövinghausen en rijden naar Kokerei Hansa, een van de hoogtepunten van de 'Route Industriekultur'. We besluiten mee te gaan met de laatste rondleiding, om zo nog meer te weten te komen over deze cokesfabriek. Bijkomend voordeel is dat je als bezoeker op plaatsen komt waar je normaal niet zo makkelijk komt.

'Hansa' was van 1928 tot 1992 in gebruik en produceerde sinds 1968, toen er een nieuwe ovenbatterij bijkwam en er 314 ovenkamers in gebruik waren, ruim 5.000 ton cokes per dag. Bij de productie van cokes komen veel bijproducten vrij, soms in de vorm van bruikbare gassen, maar soms ook restproducten die via een van de schoorstenen werden afgevoerd. Hier staat beschreven op welke wijze cokes uit steenkool wordt gemaakt.

De route over het terrein geeft verder een heel goed beeld van hoe het er in die tijd aan toe ging. We eindigen bij de hal waar enorme gascompressoren staan, die er voor zorgden dat zowat het hele Ruhrgebied van huishoudelijk en bedrijfsgas werd voorzien. Ook mooi om te zien hoe tussen de oude verweerde installaties de natuur haar plaats weer her-inneemt.

De volgende ochtend hebben we doorgebracht op een terras in de oude binnenstad van Hattingen. Na een goed ontbijt hebben we onze verkenning voortgezet met een bezoek aan het Tetraëder in Bottrop. Een open stalen pyramide gebouwd op een 'Halde' (mijnafvalberg), met daarin opgehangen trappen, waarvan de hoogste op bijna 50m 'zweeft'. De trappen worden op verschillende hoogte onderbroken door plateaus en bieden een panoramisch uitzicht over het verrassend groene Ruhrgebied. Het laatste en hoogste plateau hangt schuin, waardoor je gevoel hebt over de rand te vallen. Een hele aparte ervaring!

Hier een impressie van ons weekend.

Het wintersportseizoen 2007/2008 is voor mij inmiddels al weer voorbij. Beetje met een dubbel gevoel zit ik dit verhaaltje te typen. Enerzijds een topweek in Zermatt en het naburige Breuil-Cervinia/Valtournenche (Italie) achter de rug, anderzijds begon de eerste dag met een tweetal lawines waarbij een skiër (skileraar) is omgekomen. 2 anderen konden zichzelf bevrijden. Wij (reactie basti) zagen beide lawines vrijwel gelijktijdig over de piste schuiven. Het ongeluk gebeurde nabij de Rothorn. Los van de gevaren zijn en blijven het voor mij schitterende fenomenen en dit soort risico's liggen altijd op de loer. Overigens stond ik voor het eerst op Zwitserse latten. Hoewel de nadruk lag op veel skiën, kwam af en toe ook heel even de camera tevoorschijn. Een selectie.

20 december er op uit getrokken om wat winterse plaatjes te schieten. Plaatselijk grote verschillen onderweg, er waren plekken waar de mist behoorlijk was uitgesneeuwd en delen waar vrijwel niets te zien was. Bijzondere weersomstandigheden waren er wel in de Biesbosch (mist, rijp, motsneeuw). De (voorspelde) zon liet zich echter niet zien. De lokatie was een buitendijkse strook grienden en rietvelden langs de Nieuwe Merwede, grofweg tussen herberg De Kop van 't Land en Zuidhaven. Enkele foto's zijn hier te vinden.

Op zaterdag 22 september was het weer zover. De jaarlijkse huttentrektocht. Na de Allgäuer Alpen vorig jaar, besloten we dit jaar met zijn vieren naar het Karwendel af te reizen, een stuk later dan de 14 vorige edities. Het beschermde gebied maakt deel uit van de noordelijke Kalkalpen, dat zich uitstrekt over een groot gebied in Beieren en Oostenrijk, en zeer in trek bij klimmers en mountainbikers.

Nog dezelfde dag waren we op de plaats van bestemming: Mittenwald, net voor de grens met Oostenrijk. In de Alpen hadden ze al een aantal kraakheldere dagen achter de rug en de verwachtingen waren nog t/m maandag goed. De Duitsers spreken dan van 'Altweiber Sommer', een periode van stabiel en warm nazomer weer in september.

Een perfect start dus! De eerste etappe brengt ons van Scharnitz naar het Karwendelhaus, een aangenaam weerzien met een plek waar we iets meer dan 8 jaar geleden overnacht hebben. Veel was er niet veranderd (gelukkig maar!), zelfs het huttenboek uit 1999 met onze namen lag er nog.

De volgende dag verlaten we de hut in oostenlijke richting om via het Untere Filztal en Falkenhütte richting Eng Alm te lopen. Hier overnachten we bij een boer. Een sterke geur van mest en ammoniak verraad de koeien onder ons.

Het fraaie landschap van de Große Ahornboden met eewenoude Esdoorns is de volgende morgen gehuld onder laaghangende bewolking. Het miezert als we naar de Plumsjochhütte vertrekken. Met nog een uur lopen zien we door de wolken voor het eerst de hut in de verte opdoemen, onze volgende stop en overnachtingsplaats.
Dag 4 begint met sneeuw. We klimmen naar 2000m en onderweg zien we nog verschillende groepen gemzen. Het afwisselende landschap van bossen en alpine vegetatie wordt alsmaar witter en met een beetje fantasie waan ik me in een winters Gerlos, waar ik een aantal dagen in het jaar op de latten sta. We verlaten de wondere-witte-wereld en dalen af naar het Rißtal, toch wel een van de 'landmarks' van het nationale park. Daarachter de rood en geel gekleurde hellingen (het is tenslotte herfst!) van het Lalidertal. Na een lange wandeling langs de Rißbach eindigt de dag in Hinterriß.
Omdat de volgende dag de weersomstandigheden beter zijn, besluiten we om via het Johannestal en Kleine Ahornboden (korte stop) terug te lopen naar het Karwendelhaus. De avond besteden we aan kletsen en het doen van spelletjes. Verder is er ook niet veel te doen. Buiten is het bronstijd en horen we op (grote) afstand het 'burlen' van edelherten. Het geluid is nieuw voor mij en wordt nog eens versterkt door het omringende landschap.

Vrijdag is het opnieuw winterweer, de sneeuw komt nu met bakken uit de lucht. Prachtig! We beginnen aan het laatste deel van de afdaling. Dit is het stuk dat we de eerste dag hebben geklommen. Tot Larchet Alm (1174m) is het nog wit, daarna gaat de neerslag over in regen. In Scharnitz stappen we in de trein naar Mittenwald en genieten daar van onze laatste avond in de Alpen. Deze wordt gevierd met een goede maaltijd en een paar Duitse biertjes. Een mooie afsluiter van een geweldige bergweek. Een ervaring rijker en weer veilig thuis, en uiteraard weer de nodige foto's genomen.

Twee dagen met vrienden op pad geweest in het Ruhrgebied, op zoek naar restanten van het industrieel verleden. Het industriecomplex Zollverein in Essen staat sinds een aantal jaren op de Werelderfgoedlijst van Unesco. Symbool van het complex is Schacht XII van de kolenmijn. Het complex bevat behalve een aantal mijnschachten een kolenwasserij en een cokesfabriek. De mijn werd in 1986 stilgelegd en de cokesfabriek in 1993.

Hoewel het niet direct met industrieel verleden te maken heeft, rijden we de volgende dag naar Langenberg en het naburige Neviges. Beiden hebben nog een prachtige verzameling historische gebouwen en kerken. Zeer bijzonder maar minder oud is de markante Mariendom in Neviges, ontworpen door de Keulse architect Gottfried Böhm en ingewijd op 22 mei 1968. De gesloten, kristallijne vorm van het betonnen bouwwerk staat in sterk contrast met zijn oude omgeving. Ook van binnen is dit enorme blok beton vrij sober gehouden, maar daardoor niet minder indrukwekkend. Je stapt binnen in een gigantische ruimte met prachtige glas-in-lood-ramen, die bol staan van de symboliek. De grote (mystieke) roos in een van de ramen stelt Maria voor, symbool voor geestelijke reinheid en schoonheid. Door de ongewone vorm van het dak lijkt de kerk op een immense tent. De tent als tijdelijke behuizing staat symbool voor de pelgrimage. Jaarlijks trekt de kerk zo'n 200000 pelgrims.

Afsluiter die dag was een wandeling langs de Innenhafen in Duisburg, een oud binnenhaven-gebied met oude (gerestaureerde) en nieuwe architectuur, waar nu volop gewoond, gewerkt en uitgegaan wordt.

Jammer dat de omstandigheden minder waren waardoor sommige foto's aan detail hebben ingeboet.

Een zondagmiddag in augustus. Na een kop koffie in het Groothandelsgebouw verlaten we, Jan, Bob, Stephan en ik, het centrum om de omgeving van Rotterdam te gaan bekijken, naar plekken waar je normaal niet zo snel komt, zoals Oud IJsselmonde, Brienenoordbrug, Eiland van Brienenoord etc. Kortom nieuwe indrukken opdoen, en dus ging het toestel weer mee. Een paar kiekjes..

Hamburg was nog een vreemde voor me, een stad die ik alleen van horen zeggen kende. Aangekomen doen mijn moeder, broer en ik het meest toeristische wat elke toerist kan doen, hoppen op een toerististische dubbeldekker. Ik raad het iedereen aan, omdat je door zo'n twee uur durende tocht een vrij goed beeld van een stad krijgt en je meteen weet hoe een stad in elkaar zit.

Naast een aantal publiekstrekkers bezochten we o.a. ook het Schanzenviertel, de buurt (geen wijk!) rond het slachthuis. In deze snel verhippende oude achterstandsbuurt speelt het alternatieve Hamburgse leven zich af in straatjes met Turkse groenteboeren, (tweedehands) klerenwinkels, galeries, gekke-dingen-winkeltjes, cafés en eettentjes van alle nationaliteiten. Een erg mooi contrast met de grote modehuizen op de Neuer Wall en in de Mönckebergstraße. Een wandeling door Speicherstadt is een absolute must. Even verderop ligt de grootste bouwput van Duitsland - HafenCity. Als je net als ik geinterreseerd bent in architectuur, dan ben je hier op de juiste plek. Hamburg is de stad van leuke buurten, maar ook een stad van bedelaars met bekertjes muntgeld. Vraag die ik mezelf stel bij elke grote stad is; zou ik hier kunnen wonen? Het antwoord is ja!

Wat indrukken zijn hier te vinden.

Perfecte dag! De keuze viel dit keer op misschien wel het mooiste strand van Zuid Holland, zo'n 30km ten westen van Rotterdam. Een terugblik..

Met een beste stemming naar Frankfurt vertrokken, waar ook dit jaar weer het zogenaamde Wolkenkratzerfestival
werd gehouden. Op dit festival was van alles te zien en te doen. Op maaiveldniveau, maar ook ruim daarboven. 15 van de hoogste torens waren opengesteld voor het publiek, waaronder de Commerzbank en Messeturm. Het kan niet anders of je komt weer met een hoop indrukken en fotomateriaal thuis.

Van Rotterdam naar Brussel, met een tussenstop in Antwerpen. De reden hiervoor was een expositie ter gelegenheid van de 75ste verjaardag van de Boerentoren (en de tentoonstelling 'Hoger/Higher/PlusHaut'). Een bijna magische plek in de toren is de panoramazaal, gelegen op de 26ste verdieping, die speciaal voor deze expo was opengesteld. Een unieke kans voor een torenliefhebber als ik, om de Scheldestad vanuit grote hoogte te bekijken en te beleven. Hier een kleine selectie van die dag en de dagen erna.

De site is geupdate met enkele foto's van Parijs. Foto's maken van de stad is er niet echt van gekomen. Dat er niet meer in zat was vooral te danken aan het overvolle programma, bedacht door mijn werkgever. Maar goed, ik kom zeker nog eens terug voor een beter fotografisch portret van de stad.

Foto's zijn te vinden in secties 'stad' en 'divers'.

De site is geupdate met foto's van de Allgäuer Alpen, een zeer afwisselend en gevarieerd gebied op de grens van Duitsland en Oostenrijk. Deze vroege huttentrektocht bestond uit 5 overnachtingen op 'hoogte.' De routes lagen veelal boven de 2000 meter, waarbij geregeld over sneeuwvelden gelopen moest worden. Foto's hiervan zijn te vinden in 'pieken en dalen 2006'.

Van rolletjes naar online fotowebsite, oftewel welkom op gevoeligeplaat! Het voorlopige resultaat is hier te zien. 'Voorlopig' omdat de site regelmatig zal worden voorzien van nieuwe foto's en enkele kleine aanpassingen. Bij een fotosite horen vanzelfsprekend passende foto's. Daarom een selectie van digitale foto's die ik gemaakt heb vanaf oktober 2002.